Bir Varmış, Bir Yokmuş, Yıllar Yıllar Evvel İstanbul’un Göbeğinde Minik Bir Kız Çocuğu Doğmuş

Bir Varmış, Bir Yokmuş, Yıllar Yıllar Evvel İstanbul’un Göbeğinde Minik Bir Kız Çocuğu Doğmuş
22/04/2015 kuklasureyya

Bir varmış, bir yokmuş, develer tellal, pireler berber iken, Çengelköy’ün sakin sokaklarında bir kız çocuğu doğmuş.

Yıllar yıllar önce, İstanbul’un göbeğinde, sessiz sakin bir mahallede bir kız çocuğu doğmuş. Doğmadan çok önce karar vermişler adına, daha doğrusu babası karar vermiş. Babası, henüz doğmamış kızını heyecanla beklerken, ona bulabileceği en güzel ismi bulmuş. İsimler insanlara yön verir derler, hayatları boyunca onları etkiler, kim olacağını seçerler.

Babası kızına gökyüzünde pırıl pırıl parlayan bir yıldız takımının adını vermiş. O yıldız takımının çeşit çeşit adı varmış aslında. Kimileri “Subaru” dermiş, kimileri “Yedi Kız Kardeş”, kimileri “Atlas’ın kızları”. Babası, yıldız takımının isimlerinden birini seçmiş. Ama biz şimdi söylemeyelim onu. Bilen bilir, isteyen herkes öğrenir, bozmayalım masalımızın büyüsünü. Süreyya‘yı seçmiş diyelim, ne de olsa güzel isim Süreyya da.

Süreyya’nın babası neredeyse 1.90 boyundaymış. Annesiyse mini minnacık, 1.50. Mini minnacık annenin karnı iyice büyümüş. Süreyya doğdu doğacak. Aileyi bir telaş sarmış. Ama günler geçmiş, Süreyya bir türlü doğmak bilmemiş. 9 ay 10 gün, 11 gün, 12, 13, 14 derken, Süreyya annesinin karnında 10 aylık olmuş. Doktor daha fazla dayanamamış. “Yeter artık, bu gece doğacak Süreyya!” demiş.

Ve 25 aralık gecesi minik Süreyya, suni sancıların yardımıyla sonunda doğmuş. Babası o kadar heyecanlıymış ki, hastaneye giderken pantolonunun bir bacağına iki bacağını birden sokmuş.

Anneyse hem heyecanlı, hem de şaşkınmış. Kolay mı, 20 yaşında anne olmuş. Artık çocuğuyla birlikte büyüyecekmiş.

Minik Süreyya’yı almışlar hastaneden, eve dönmüşler. Babası o gece oturmuş, bir kağıda Süreyya’nın resmini çizmiş. Çizmiş ki ertesi gün iş yerinde arkadaşlarına göstersin. Öyle sevmiş kızını işte. Kızı da onu sevecekmiş. Ama sevmesi yetmeyecek, en büyük kavgalarını (yazmaya eli varır mı ki ayrıntılarını?) onunla edecekmiş.
kukla-sureyya-istanbul-cengelkoy-hikaye-1

Ailesi, bebek Süreyya’yı alıp Çengelköy’deki evlerine getirmiş. Oturdukları apartman çok sakin ve yemyeşil bir mahalledeymiş, önünde kocaman bir çocuk parkı, salonunda deniz manzarası, balkonundan içeri giren incir ve ceviz ağaçları varmış.

Süreyya biraz ayaklandıktan sonra hep mahallede oynamış. En sevdiği şeymiş salıncakta sallanmak, seksek, yakartop, istop, lastik ve saklambaç oynamak. Ama biraz çekingen ve yalnızmış.

Bir gün, ailesi sormuş Süreyya’ya: “Kardeş ister misin, arkadaş olur sana?” Süreyya mutluluktan çıldırmış. “Evet, evet, eveett!!!” diye bağırmış.

Böylece yaklaşık bir yıl sonra Süreyya’ya bir erkek kardeş gelmiş. Kardeşinin adını annesi koymuş. Ama tesadüf bu ya, kardeşe koyulan isim, Süreyya takımyıldızının dışındaki başka bir takım yıldızının adı çıkmış! Gerçek adını vermeyelim ama ona da bir isim takalım, çünkü sık sık bahsedeceğiz bundan sonra. “Canavar” diyelim ona. (Ama sanmayın ki bu ismi onu sevmediğimiz için taktık. Aksine, şu dünyadaki en değerli varlıklardan biri o. Ona Canavar dedik, çünkü adıyla ilgili bir kelime bu.)

Canavar, Süreyya’nın tersine, bir yaz günü doğmuş. Tosun gibi, gür saçlı ve 4,5 kiloluk bir bebekmiş. Ailesi almış Canavar’ı, eve getirmiş. Ve Süreyya da ilk kez o anda, evin salonunda görmüş kardeşini. Gördüğü gibi de salonun ortasına kusuvermiş. Aile korkmuş, “Çok kıskanacak Süreyya kardeşini demek ki” demiş ama öyle olmamış. Canı gibi bakmış kardeşine Süreyya, bir an ayrılmamış yanından ve bir daha da kusmamış.

İleride, büyüdükten sonra da, ne zaman başına kötü bir şey gelse, canı yansa, kendisinden 4,5 yaş küçük olan kardeşini hatırlayıp rahatlayacakmış Süreyya. “Şu dünyada hiçbir şeyim olmasa da bir kardeşim var benim. Canımdan, kanımdan, uzakta bile olsa varlığıyla beni rahatlatan, beni asla bırakmayacak bir kardeşim var.” diyecekmiş. Çünkü insanın bir kardeşinin olması başka hiçbir şeye benzemezmiş.

Comments (7)

  1. kubra A 6 sene önce

    Yaaa senin hikayenii yerimm bende 10 aylikk dogdum.biliyomusun hic gelmeye niyetim yokmus bu dunyaya

    • Author
      kuklasureyya 6 sene önce

      Baya tembelmişiz :))

  2. ismail kaya 6 sene önce

    hikayenin devamı var mı:(

  3. yunus emre arslan 5 sene önce

    Devami gelcek mi bu hikayenin normalde hic yorum yapmazdim ama ilk defa buraya yorum yapiyorum hikaye cok hosuma gitti cunku

    • Author
      kuklasureyya 5 sene önce

      Çok teşekkür ederim. Bir süre sonra gelecek devamı 🙂

  4. Kelebek 5 sene önce

    Ne hoş.olmuş

Pingbacks

Leave a reply

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

*