Erkeğin Elinin Kiri, Kadının Namusu: 25 Kasım Kadına Yönelik Şiddete Karşı Uluslararası Mücadele Günü

Erkeğin Elinin Kiri, Kadının Namusu: 25 Kasım Kadına Yönelik Şiddete Karşı Uluslararası Mücadele Günü
25/11/2015 kuklasureyya

kukla-sureyya-25-kasim-kadina-siddetle-mucadele-gunuŞiddetin her türlüsüne karşıyım: Kadına, çocuğa, hayvana, erkeğe, ağaca, ülkelere, milletlere, ırklara, aklınıza gelebilecek her şeye! O yüzden şiddeti “kadına şiddet” diyerek ayırmaya da karşıyım ve bu yazıyı yazıp yazmama konusunda çok tereddüt ettim. Sonra kendimce sebeplerden dolayı yazmaya karar verdim…

Bugünün hikayesi 1960 yılına dayanıyor. O dönemde Dominik Cumhuriyeti‘nde ülkeyi Rafael Trujillo diktatörlükle yönetiyor. Ona karşı olan üç kız kardeş; Mirabal Kardeşler, diktatörün bu kardeşlerle ilgili yaptığı açıklamalar sonrasında, buraya yazmaya elimin varmayacağı bir şekilde öldürülüyorlar. 1999 yılında da bu korkunç olaydan yola çıkılarak 25 Kasım “Kadına Yönelik Şiddete Karşı Uluslararası Mücadele Günü” olarak ilan ediliyor tüm dünyada.

Aslında bu yazıda değinebileceğim çok konu var. Dünyada ve ülkemizde kadınlara nasıl davranıldığı, her yıl kaç kadının öldürüldüğü ya da fiziksel şiddet gören kadınların toplumun her kesiminden olduğu ama eğitimsizliğin şiddeti daha da körüklediği gibi…

Ama ben şöyle düşünüyorum: Şiddet sadece kadınlara karşı değil. Fiziksel olarak kendilerinden zayıf gördükleri herkese şiddet gösteriyor insanlar. Kızına, oğluna, yaşlı annesine, yaşlı babasına, hayvanlara, engelli akrabasına, ağaçlara bile zulmediyorlar… Bu da çoook derinlere giden bir konu. Aileden alınan eğitim, kişinin zihinsel durumu, TOPLUM kültürü… O kadar çok şey var ki… Bir toplum kökten eğitilmedikçe, psikolojik sorunlar yok sayılmaya devam edildikçe… İnsanlar, hayvanlar, dinler, ırklar, ülkeler, herkes eşit sayılmadıkça…

Büyük balık küçük balığı yutar ya da kızını dövmeyen dizini döver dendikçe…

Erkek çocuklar kayırıldıkça, kızlara ‘evlenince kocanın evinde istediğini yaparsın, burada bizim kurallarımız geçer’ dendikçe…

Erkeğin elinin kiri, kadının namussuzluğu oldukça…

Bu yazıları yazma ihtiyacı duydukça…

“Hayatım boyunca hiç şiddet görmedim.” diyen bir tek insana bile denk gelmedikçe…

“Ben şiddet gördüm ve bundan utanması gereken ben değilim. Utanması gereken, bana şiddeti gösteren!” demedikçe…

Şiddet gösteren kişileri hoş görmeye devam edip “Bir seferlikti” demeye devam ettikçe…

Şiddete şiddetle karşılık vermek istedikçe…

Daha bilinçli, eşitlikçi, adaletli, hoşgörülü, sevgi dolu olmadıkça…

Olmamız dileğiyle!

Comments (0)

Leave a reply

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

*